Restauracja Bydgoszcz Kummerówka
RestauracjaOrganizacja ImprezMenuWirtualny spacerKujawyGaleriaKontakt

 

mapa

KUJAWY

  • KUJAWY - według Kolberga nazywane były krajem mlekiem i miodem płynącym. Kilkanaście tysięcy lat temu napływ ludności na te tereny spowodowny był urodzajem ziemi, która od swej barwy nazywana jest czarnoziemem bagiennym. To właśnie takich gleb, zawierających mnóstwo substancji organicznych i mineralnych potrzebnych do prawidłowego wzrostu roślin jest tutaj najwięcej. Nazwa wywodzona jest przez uczonych raz to od wiatru północnego - "kujawa" (Wójcicki, Oskar Kolberg), raz od "wydmy piaszczystej" (Brueckner) gdzie "kui" oznacza wicher, choć możnaby było nazwę Kujawy wysnuć od "kui" - wicher, wiatr północny i "jawa" - jawić się, pojawiać.
  • Granica Kujaw przebiega na lewym brzegu Wisły, od ujścia Skrwy na południu, po ujście Wdy na północy. Dalej na zachód do Koronowa i Nakła po Pakość do linii Noteci. Tam skręca na zachód od tej rzeki, biegnie przez jezioro Trląg, zataczając łuk przecina lasy strzelneńskie, dochodzi do jeziora Skulskiego i górną Notecią biegnie dalej obejmując jezioro Brdowskie, Chodecz i Lubień, aby dojść poprzez Skrwę do Wisły.
  • Na obszarze Kujaw można spotkać wzniesienia morenowe oraz wały piaszczysto-żwirowe będące częścią krajobrazu polodowcowego przecinanego głębokimi rynnami jeziornymi. Z liczby około 600 jezior największym jest Gopło (2340 ha, dł 24 km, szerokość 0,5-3 km). Wał utworów kredowych - tzw. Garb Kujawski - stanowi w podłożu przedłużenie Gór Świętokrzyskich. Pod utworami lodowcowymi znajdują się złoża soli kuchennej i potasowej, w utworach trzeciorzędowych tkwią pokłady węgla brunatnego. Wysoczyzna Kujawska stanowi obszar prawie bezleśny.
  • Kujawy zostały najwcześniej włączone do państwa Polan. Nazwa Kujaw pojawiła się po raz pierwszy w tzw. Bulli gnieźnieńskiej z 1136 r. Wyodrębnienie się Kujaw jako osobnej dzielnicy Bolesława, syna Mieszka Starego, nastąpiło w 1194 r. Okresowa łączność z Wielkopolską i Mazowszem nie wpłynęła na zatarcie odrębności. Około 1233 r. Konrad Mazowiecki utworzył dla swego syna odrębne księstwo kujawskie ze stolicą Inowrocławiu, a siedzibą biskupią we Włocławku. Po śmierci Kazimierza nastąpił podział Kujaw na księstwo inowrocławskie (Ziemomysł) i księstwo brzesko-kujawskie (Władysław Łokietek). To ostatnie weszło w skład królestwa polskiego utworzonego przez Władysława Łokietka, a ostatnią część księstwa inowrocławskiego - księstwo gniewkowskie, wykupił Kazimierz Wielki od Władysława Białego. Największym ośrodkiem wczesnośredniowiecznych Kujaw była Kruszwica, zapewne w XII w została wyznaczona na siedzibę biskupstwa. W XIII wieku można się doliczyć na Kujawach 9 gmin miejskich na prawie niemieckim1. Częste najazdy krzyżaków hamowały rozwój tych ziem. W 1309 roku we wsi Grabie na Kujawach doszło do spotkania mistrza pruskiego Henryka von Plotzke z Władysławem Łokietkiem. Henryk zaproponował kupno Pomorza, które Łokietek odrzucił. W 1332 roku Kujawy zajęli Krzyżacy, raniąc dotkliwie królewską linię Piastów, która wszak wywodziła się z Kujaw brzeskich i ziemi łęczyckiej1. Podział na księstwa dzielnicowe znalazł odbicie w późniejszym podziale administracyjnym na woj. inowrocławskie (wraz z ziemią dobrzyńską) oraz brzesko-kujawskie, dla których łączne sejmiki odbywały się w Radziejowie. W 1343 KAZIMIERZ III WIELKI rewindykował ziemię dobrzyńską i Kujawy. Ziemię chełmińską (wraz z Pomorzem) musiał zostawić w rękach Krzyżaków. Polska odzyskała Kujawy i ziemię dobrzynską na mocy "Pokoju wieczystego" zawartego w lipcu 1343 w Kaliszu. We wsi Wierzbiczany koło Inowrocławia miało miejsce przekazanie sobie wzajemne dokumentów i złożenie pocałunku pokoju przez Kazimierza III Wielkiego i Rudolfa Koeniga (23 lipca 1343 r.). W czasie I rozbioru Polski (1772 r.), woj. inowrocławskie zostało włączone do Prus., druga część Kujaw z Inowrocławiem, Bydgoszczą i Kruszwicą została wcielona do Prus (po Kongresie Wiedeńskim, 1815), druga część z Brześciem i Włocławkiem, weszła w skład Królestwa Polskiego (w granicach woj. mazowieckiego). Przywrócone Polsce w 1918 r., po II wojnie światowej Kujawy weszły w skład województw warszawskiego i poznańskiego. Obecnie wchodzą w skład woj. kujawsko-pomorskiego. Główne miasta Kujaw: Włocławek, Inowrocław, w historycznych granicach także Bydgoszcz.
  • Z Ludziska koło Inowrocławia pochodził znany profesor i rektor Akademii Krakowskiej w XV w., - JAN z LUDZISKA - wielki obrońca chłopów, autor traktatu "O wychowaniu" doktoryzowany w Padwie (Włochy) w 1433 r.
  • Na Kujawach (w Inowrocławiu, Chełmcach, Pakości, Brześciu Kujawskim i Bodzanowie k. Lubrańca) najdłużej, bo do lat osiemdziesiątych XV w. utrzymywał się reformatorski ruch husycki, którego twórcą był Czech Jan Hus (1369-1415), zmierzający do reform w kościele katolickim i odciążenia chłopów od wysokich opłat na rzecz kościoła. Za udział w tym ruchu na rynku w Inowrocławiu spalono na stosie ks. Macieja (ok. 1480 r.) oraz kuśnierza Mikołaja z Nowej Nieszawy. Kontynuatorami ruchu husyckiego byli w XVI w. arianie z ich wybitnym działaczem Janem Niemojewskim na czele.

Nieruchomości Bydgoszcz

Nieruchomości Bydgoszcz